نمیدانم چرا ، ولی همیشه پنهانی خواننده ی وبها بوده اَم. امشب دلم میخواست تمام ِ آرشیو چندین ساله ی آوا را شُخم بزنم ، از این سر تا آن سر را بخوانم...از تمام کودکانه و بزرگانه اَش شاد و غمگین شوم. بخندم ، اشک بریزم... دلم برای احساسات ِ لطیفانه و نارنجی رنگش تنگ بود بسیار...
امشب یک حال ِ اساسی از من گرفته شد، وبسایت حذف شده!